Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Zaraz wracam - Wojciech Szacki: tu piszę o Polityce Zaraz wracam - Wojciech Szacki: tu piszę o Polityce Zaraz wracam - Wojciech Szacki: tu piszę o Polityce

4.11.2016
piątek

Był Dziadek

4 listopada 2016, piątek,

Dzień po pogrzebie mojego Dziadka – prof. Jerzego Szackiego – postanowiłem napisać tu o Nim parę słów.

Wielu przede mną pisało już o Jego osiągnięciach naukowych i życiowych – książkach, tłumaczeniach, wybitnych uczniach, nagrodach, orderach i medalu Sprawiedliwego wśród Narodów Świata.

Bardzo dużo pisał, ale czytał jeszcze więcej, od literatury ze swojej działki po kryminały i horrory Stephena Kinga.

Znajomi Dziadka znali go z legendarnej małomówności, ale był także znakomitym, uważnym słuchaczem. W końcu się zresztą zwykle odzywał, krótko, do rzeczy i często dowcipnie, bo słynął z poczucia humoru.

We wspomnieniach z przedwojennego dzieciństwa w „Tygodniku Powszechnym” opowiadał, jak ciągnęło Go do złego: „Chciałem nosić oprychówy, berety – jak inni – a nie czapeczki z pomponikami. Kiedy podrosłem, moja pozycja się poprawiła. Byłem silnym dzieckiem. Wdałem się nawet w bójkę. Szło ku lepszemu”.

Z silnego dziecka wyrósł na silnego mężczyznę. Był już dobrze po osiemdziesiątce, gdy spotkałem Go z dwiema torbami zakupów, które niósł z łatwością, a które mi sprawiły kłopoty. Ale był też silny psychicznie, umiał oswoić starość i chorobę. Do końca na pytanie „Jak się czujesz?” odpowiadał „Znakomicie” albo „Coraz lepiej”.

Gdy dostawał krew, która miała Go wzmocnić, żartował, że dzięki temu lepiej rozumie wampiry.

Ostatni raz widziałem Go w szpitalu dzień przed moim wyjazdem. Obiecał, że po moim powrocie będzie w lepszej formie. Tej obietnicy nie dotrzymał i to względem Niego mój największy zarzut.

Był Dziadkiem moim i Agaty ponad 30 lat. Mieliśmy szczęście, że tak długo, szkoda, że tak krótko.

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 4

Dodaj komentarz »
  1. Wyrazy współczucia z powodu odejścia dziadka. I to takiego dziadka. Że też w życiu trzeba przechodzić tak smutne chwile.

  2. Wzmocniła mnie ta opowieść o sile. Dziękuję.

  3. Proszę przyjąć wyrazy współczucia.

  4. Moje wyrazy współczucia .Chciałbym mieć takie dobre wspomnienia. Trochę panu zazdroszczę.Ja nigdy nie poznałem swoich dziadków.Jednego zmiotła choroba,drugi zginął w Oświęcimiu.

css.php